Kijkend naar deze gasten uitgenodigd bij Buitenhof en pratend over waarom mensen op drift zijn, boos en/of nerveus met alle aspecten van het leven die het leven er niet mooier op maken … biedt dit gebrabbel de kijker weinig meer dan filosofische hoofdstraten waarin geen enkel individu voortschrijdend inzicht wordt aangereikt.
Met andere woorden de (Kerst)gedachte van Pieter Jan Hagens (de presentator) om Paul Verhaeghe (Belgisch klinisch psycholoog) en Dirk de Wachter (Belgisch psychiater) uit te nodigen om kijkers hoop, licht en inzicht te mee te geven waarmee zij beetje bij beetje hun levens dragelijker zouden kunnen maken is prima en goed. Maar dit platform op tv lanceert zichzelf niet omdat het geen aspirationeel verhaal vertelt waarin ieder mens zich zou kunnen herkennen.
Dan Jordan Peterson (voormalig klinisch psycholoog en inmiddels wereldvermaard geraakt met zijn speeches die vooral jonge mannen lijkt te trekken).
Peterson begrijpt wat mensen aangrijpt en beweegt. Daarnaast zit er in zijn stapel van talenten ook een inspirerende-spreker kwaliteit. Die hoge kwaliteit van spreken is ook gebaseerd op een enorme bijna-niet-voor-te-stellen kennis over de menselijk psyche.
Bekijk zelf het grote verschil; de twee Belgische heren die vast en zeker hoge kwaliteit kennis en kunde aan de dag leggen in hun praktijken, laten tegelijkertijd zien dat zij ondanks hun kennis matige sprekers zijn die weinigen warm zal maken. Terwijl Peterson ingaat op een uitleg van de term Identiteit die mensen begrijpen en kunnen omarmen.
Peterson blaast hoop in kijkers in luisteraars en biedt tegelijkertijd in zijn verhaallijnen een structuur aan die niet snel vergeten wordt. Waar mensen zich mee verbeteren kunnen.
Pieter Jan Hagens’ keuze om deze twee heren wederom uit te nodigen tijdens de Kerstdagen en hen middels de woorden die hij kiest om hen te introduceren op een voetstuk zet die in ieder geval bij mij als schrijver van dit stukje als vreemd herkend wordt; helaas herkent Hagens kennelijk niet dat hun verbale kwaliteiten niet het voetstuk verdient die hen toegedicht wordt.