Sinds juli 2026 behoort Stallone tot de tachtigers en voor wat het waard is, zijn voorkomen en cognitie doen het gemiddelde van deze groep stijgen. Stallone beschrijft dat vanaf zijn geboorte de weg van de meeste weerstand werd opgedrongen door zijn biologische moeder – zij verdiende de naam moeder niet en zij wees dat begrip over haarzelf ook ten stelligste af. Zijn vader maakte een indruk van een groot onvermogen tot genegenheid/liefde te kunnen tonen naar Sylvester en zijn broer (en vast naar anderen) als ook een man die zich koud opstelde.
Sylvester Stalllone werd in september 2026 geïnterviewd door Lulu-Garcia Navarro (NYT) en afgekort LGN.
Van het boek The Steps
“At my core there is this simmering cauldron of emotion that can overflow with volatility but can also be directed to deep artistic purpose”
- Tijdens het moment dat S geboren werd in een charity ward werd zijn gezicht deels verlamd wegens gebruik van een verlostang
- S geeft aan dat hij tijdens zijn jeugd onduidelijk sprak en mompelde
- hij zag zichzelf inderdaan als iemand met een onvermogen
- S werd als jong kind naar een kosthuis gestuurd en zijn ouders kwamen 1x p/mnd
- S werd liefde en/of genegenheid ontvangen ontzegd dat “pas laat kwam“
- deze upbringing maakte hem tough en competitive
- S beschijft hoe zijn moeder besloot het gezin te verlaten en hij herinnert zich hoe hij als klein jongetje moeder’s been vastklampte “don’t go” en ze vertrok en kwam niet meer terug
Vijftig jaar geleden kwam Rocky uit. Vijftig jaar!!
- ouders creëeren een beeldhouwwerk (hun kind) dat óf een meesterwerk zal worden … óf wellicht een ramp
- zijn vader liet tegenover S zien over losse handjes te beschikken en leek S graag te willen vernederen
- LGN merkt op je gebruikt regelmatig het woord “tough” maar ik hoor eigenlijk “messed up” S geeft haar gelijk
- S geeft aan nooit in therapie gegaan te zijn terwijl zijn leven vooral in de eerste helft therapie heel goed een uitkomst voor velen hadden kunnen zijn
- S vertelt dat voor hem zo schat hij in alle sessies van de wereld die momenten wanneer emoties “are getting too high” dan openbaart een anxiety zich toch altijd
- S vertelt dat de meesten wel last hebben van anxieties gedurende hun leven en ook hij!
- over zijn moeder sprekend zegt S. “she wasn’t mother material”
- S was gecharmeerd van paarden en polo
- S beschrijft 1 moment in de auto waarin hij eventjes voor de eerste keer in zijn jonge leven heel kort genegeheid van zijn vader voelde … éénmalig
- S beschijft de pijnlijke situatie die hij moest ondergaan dat enerzijds voelde hij een band met zijn ouders en anderzijds ontving hij louter koude
- de schoolperiode waarin S beschrijft hoe hij disciplinair bestraft werd door hem wekenlang in de psychic ward te stoppen zou zijn unbreakableness verder versterken voor zijn verdere leven (los van emoties als verlies etc)
- S. beschrijft een periode waarin een school disciplinair optrad en hij verhaalt over in een psych ward gestopt worden
- in de periode na zijn schooljaren en vóórdat zijn filmcarrière startte werkte S als zaalwachter
- S stelde zich leergierig op welke groepen het publiek samenstelde en lette op hun reacties op filmmomenten
- totdat S zo gegrepen werd door het idee over verhalen vertellen dat als vanzelf hij scripts begon te schrijven
- soms dacht S aan de zinloosheid van zijn acties en een vrees van tekortschieten maakte zich eventjes van hem meester dat hij dan met dezelfde toughness vanuit de eerdere pshycic ward de kop wist in te drukken
- S vertelt over het feit dat zijn Rocky script niet werd afgewezen maar hijzelf en nuanceert dat het op zich begrijpelijk was gezien zijn langzame en onduidelijk praten
- S had een ultraklein kamertje in NYC en soms schreef hij dagenlang maar tevens was er ook een aandrang om naar het MoMa te willen gaan
- in dit Modern Art museum ontwikkelde hij een liefde voor kunst maar dat bleef het niet bij; S ging zelf schilderen
- S vertelt over de min-of-meer eindscène van Rambo First Blood waar John Rambo een mental breakdown ondergaat; het script was anders geschreven zonder breakdown waar Rambo suïcide zou plegen
- die breakdown onstond natuurlijk vanuit bovenstaande cauldron of emotion
- S vertelt over de echte troops die hadden gevochten in Viëtnam met de rules and orders of their country als opdracht; toen ze terugkeerden naar de V.S. werden ze beschouwd als mislukkelingen, Frankensteins en monsters
- degenen die teruggekomen militairen als afvalligen zagen was zoals S dat benoemd “their country … their real parent“
- S zelf-identificeerde zich met deze soldaten gedurende deze jaren
- de scène in tab in-between mbt Rambo First Blood werd opgenomen in 1 take en ontstond spontaan; S geeft aan tijdens die scène gewoon weg geweest te zijn
- de persoon die de bel bedient nadat een ronde afloopt was notabene zijn vader met wie S een enorme slechte verstandhouding had
- zijn vader hield zich niet aan de timing waardoor op een gegeven moment irritatie en zelfs een handgemeen ontstond!
- S probeerde (tegen beter weten in) een samen-momentje te creëeren
- S nodigde zijn moeder uit tijdens de Oscars nadat ze S jaren eerder bewees de slechtste moeder ooit te zijn … en op de Oscars negeerde ze S volledig🫣
“I live on regrets, I can make a castle out of regrets”
aldus Sylvester Stallone
- LGN opent een vraag over zijn vaderschap (5 kinderen) en S start “I really wasn’t a good parent”
- S prijst zijn vrouw Jennifer Flavin ruimhartig “I just don’t have that gear of own abandonement for someone else“
- S “the reality was the movie set, the surreal world was my life“
- S’s oudste zoon Sage (1976) stierf in 2012 aan atherosclerotische kransslagaderziekte; Sage speelde een rol in Rocky V en andere films en had aspiraties een director te willen worden
- S ontving dit bericht via een kil en koud en kort telefoontje van de nieuwe partner van Sly’s moeder die kennelijk arts was
- een week later vertelt S barstte hij uit in een emotionele huilbui
- op de vraag van LGN waarom S en Arnold Schwarzenegger in de 80-90-er jaren niet elkaars gezelschap konden dulden lag in het feit deelt S dat ze beiden in hetzelfde genre films opereerde, beide geen gebrek aan zelfovertuiging hadden etc en daarom elkaar opstookte tot bigger, more action scenes, more and bigger guns etc etc
- in de jaren 90 waren Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger, Demi Moore en Bruce Willis een bedrijf samen een theme restaurant chain begonnen Planet Hollywood en S verhaalt dat hij en Arnold elkaar niet konden uitstaan; dat lag meer in het feit dat ze beiden als alpha males niet wilde toegeven en eigenlijk alles een strijd was tussen beide heren
- op een vraag van LGN wat opeens startende publieke wereldbekendheid met S deed sinds Rocky’s succes (1976) deelt S openlijk roem hem interpersoonlijk een lelijk mens maakte
- “It made me combatitive, it made me I told you so, revengeful, spiteful” zegt de 80-jarige reflecterend op de jonge Stallone in de jaren 80-90 … “ik maakte mijzelf ondraaglijk voor anderen” en ik kon geen bescheidenheid betrachten over mijn eigen zijn aldus S
- LGN stelt de vraag over spijt hebben in de breedte van S’ leven en hij antwoordt dat het verschrikkelijk is “the fog of war” om succesvol te willen zijn en dat zou een veroorzaker kunnen zijn via zelfmedelijden en zelfabsorptie
- “maar gisteren is dood, the future is unknown and all we got is today” vat S samen en antwoordt retorisch nee op de vraag of hij zichzelf had kunnen vergeven; spijt hebben is wat overblijft
- op de vraag van LGN of zijn ouders heeft kunnen vergeven antwoordt hij eerst ontwijkend en dan corrigeert hij zich naar een “ja” terwijl deze ja niet echt betrouwbaar overkomt, eerder een verstandig antwoord want Sly weet vast dat het door de meeste mensen gewaardeerd wordt als je jezelf openstelt ipv “no you’re dead to me” houding
- LGN begint over S’s relatie met zijn lichaam aangezien zijn fysieke verschijning na de eerste Rocky steeds meer gespierd en imposant werd
- S vertelt over dat het Rambo-karakter meer weg zou moeten hebben van een afgetrainde machine, lean and mean en lijkend op een jaquar
- S vertelt dat zijn filmcarrière ook tolgeld eist; S onderging 9 rugoperaties, 2 schouderoperaties, 3 nekwervel operaties en meer
- LGN merkt op “do you still see your body as your armor”? S lacht en antwoordt dat veel pillen hem op de been houden en gft aan dat het voor zijn lichaam beter was geweest dat iemand anders fysiek-uitdagende stunts voor hem had uitgevoerd … echter vanwege de tekortkomingen uit zijn jongere leven wilde hij bewijzen hoe goed hij was
- S vertelt dat hij steeds meer ijdel werd en was erg gefocused om deze warrior-look voort te zetten wat hem erg bewust maakte dat het niveau subcutaan lichaamsvet in zijn hoofd erg laag zou moeten blijven (om er goed en strak uit te zien) wat hem ook (heel verkeerd van Sly) om boulimisch gedrag te vertonen
- S verhaalt over zijn terugkerende programma’s van spierversterkende middelen teneinde zijn lichaam meer te laten groeien dan zonder
- de film Cop land waar S in zijn woorden the weakest guy in the room speelde en met overgewicht oftewel het tegenovergestelde van zijn eerdere karakterrollen
- LGN start met Stallone’s invincibility persona en S reageert dat zijn kijk en daarom zijn films doorspekt zijn geweest van al die mensen die niet door een winnend poortje gelopen zijn en deze groep het gevoel te geven gezien te worden
- op de vraag welke film die ondergewaardeerd werd is S het meest trots op antwoordt S Cop Land aangezien hij daar als “a lump of meat” (slecht figuur) na vijftien jaar trainen een atletisch nagestreefd te hebben als action hero om vanuit een andere positie zich te willen meten met topacteurs zonder dat mooie lichaam … puur het acteren op hoog niveau nastreven
- S maakt in een bijzin duidelijk dat hij beschikt over genoeg zelfinzicht; hij zegt “er was een tweedeling tussen topacteurs en die man” Stallone wijzend naar zichzelf
- S spreekt over zijn meest trotse moment met afstand was de film Rocky Balboa aangezien niemand er op zat te wachten en Stallone zelf leek ook vrij afgewezen als acteur
- S spreekt na de vraag in hoeverre hij zichzelf identificeert met het karakter in de film van de zesdelige Rocky films dat Rocky zijn imaginaire mannelijke rolmodel is; zichzelf niet op de voorgrond willen laten zien, een vorm van bescheidenheid en zijn vermogen om met verlies om te gaan
- S maakt een kort bruggetje naar Rambo dat S lastiger vond om te schrijven aangezien John Rambo kort van stof was en weinig communicatief; Rocky was veel meer een open boek
- LGN spreekt over de periode van S dat Hollywood even genoeg had van Stallone in een periode na Cliffhanger tot begin 2000 waar S films van mindere kwaliteit maakte
- LGN quote een NYT artikel uit 1992 waarin Stallone werd vergeleken met Burt Reynolds wiens carrière niet alleen uit kwaliteitfilms bestond
- terwijl in 1992 Cliffhanger juist verrassend goed deed dat Stallone vervolgens kon gebruiken nadat hij opnieuw criticasters had doen laten inzien dat Stallone never done is
- na een aantal matige films mid 90-er jaren durfde S het aan om op 60-jarige leeftijd opnieuw een Rocky film te willen maken … dit keer niet zozeer gericht op dat grote gevecht winnen … de focus was gericht dat vele mensen zullen herkennen op het afrekenen en verwerken van bepaalde episodes in een mensenleven
- LGN serveert S een goede vraag over de driedelige Rambo films waarbij de eerste een bepaalde diepte wist over te brengen waar de teruggekeerde Viëtnam-veteraan met PTSD onderhuids allemaal mee worstelde, terwijl in deel tween en drie deze diepte gemist moest worden aangezien het publiek een echte action hero kreeg voorgeschoteld losgekoppeld van zijn troubles
- S is opnieuw direct en open en geeft aan dat hijzelf voor dit gebrek aan diepte van het karakter verantwoordelijk is; hij vond het in die periode meer opportuun om de diepte meer weg te poetsen en meer aandacht te schenken aan grote spieren, een supergetrainde marinier die alles en iedereen kon overwinnen voor te schotelen
- S antwoordt wat het met hem deed dat zijn films een periode van matigheid kende met directheid; vanwege vast allerlei factoren maar luiheid zal een prioriteit hebben ingenomen werden films die in potentie van goede kwaliteit hadden kunnen zijn uiteindelijk toch slechte films vanwege het er niet bovenop zitten dat de beste mensen op posities de beste teams hadden
- S merkt in zijn openheid op dat een serie van slechte films achter elkaar het vertrouwen van het publiek in hem kan doen laten verliezen … Stallone kan gauw ingeruild worden voor de next best actor en die afwijzing komt hard aan
- die afwijzing zorgde voor genoeg inspiratie om uit de negatieve spiraal te komen om opnieuw hard te gaan werken aan een nieuwe topfilm
Stallone getroost zich de moeite om te benadrukken dat hij zich niet politiek wenst uit te drukken nadat LGN de vraag stelde of S zich mid jaren 80 van de vorige eeuw kon identificeren met John Rambo in de zin dat going to war een oplossing kan bieden voor geopolitieke conflicten.
S vertelt dat hij in deze periode inderdaad flinke overlap had met John Rambo en was toen inderdaad van mening dat een land af en toe zijn militaire kracht moet kunnen en willen laten zien om conflicten te beëindigen.
Dat was toen en hij wekt de indruk dat hij al jaren wanneer we door onze wenkbrauwen kijken alle oorlogen als onzinning beschouwd doelende op de leiders die oorlogen beginnen met andere leiders en hooggeplaatste militaire organisaties overkomt fysiek helemaal niets en grote bedrijven verdienen aan deze conflicten, terwijl de geselecteerden die daadwerkelijk met elkaar strijden armen en benen verliezen of hun levens en na hun oorlog de rest van hun levens moeten omgaan met tekortkomingen of trauma’s.
Op de vraag of hij zich anders gepositioneerd voelt dan voornamelijk links Hollywood houdt Stallone zich enigszins op de vlakte en houdt het op naïviteit in zijn jonge jaren en hij gunt iedereen zijn/haar eigen positie. Tikje non-heroïsch🫣
Motivatie om door te gaan en Stallone’s kijk op zijn (hopelijk nog lang-uitgestelde) dood
S presenteert zichzelf als een racepaard die niet in staat is tot wandelen (op 80-jarige leeftijd niets meer doen bv) want er is een drive om niet in staat te zijn te wandelen maar wel te racen
LGN stelt de vraag over hoe S omgaat met het idee dat de verwijzing die Stallone eerder maakte over “seeing the end of the tunnel” oftewel de dood in tastbare zin steeds dichterbij komt immers S is 80. S antwoordt dat er paniek is in de zin dat hij openlijk heeft aangegeven dat hij een kasteel zou hebben kunnen bouwen van alle stenen die spijt vertegenwoordigen.
De tijd om alle stenen van spijt te doorgronden is er niet dus is S van mening dat zijn focus moet liggen op die stenen die vooral aandacht moeten krijgen.
“You’re never too old to be in love. You’re never too old to dance with the great memories that you’ve had … and not wallow in the worst swamp of all which is the swamp of loneliness. That’s truly premature burial”