Doornaert probeert via feiten en verhalen gestoeld op historisch besef een gedweep dat via het ideologisch denken in lagen van de bevolking – oftewel via beelden en opinie worden mensen die in welvarende delen van de wereld wonen hen een eenzijdig beeld voorgeschoteld van mensen die elders op de globe wonen, maar daarentegen hun vrijheid en welvaartsniveau zich nauwelijks laat vergelijken met de groep die reeds in welvarende regio’s wonen, ergo … deze groep mensen die geboren zijn in landen die A) minder individuele vrijheid gegund wordt of B) in een systeem gevangen zitten waar democratie zich niet of nauwelijks laat gelden of C) vrijheid van publiekelijke expressie van bv demonstraties tegen federaal beleid hardhandig door bestuurders van het land/overheid de kop wordt ingedrukt en zelfs zonder rechtsspraak in een gevangenis hierdoor kunnen belanden. En niet te vergeten D) wanneer vanwege A B en C de lokale bevolking een degelijke groei van de lokale economie miskent wordt (via corruptie en zelfverrijking van dictators) en hierdoor hun welvaartsniveau enorm achterblijft dan de onophoudelijke groei van hun broers en zusters in westerse economieën, dan zal uiteraard bij hen een sterke aandrang aanwezig zijn om te willen migreren naar die landen die hen mogelijkerwijs een beter leven gunnen met meer welvaart, meer en betere gezondheidszorg en breeduit betere omstandigheden.
Wanneer een persoon uit de westerse wereld deze bovenstaande punten onderkent en toch zich realiseert dat wanneer westerse landen al deze onderdrukten via stromen vluchtelingen, asielmigratie en arbeidsmigratie (hoofdzakelijk binnen EU-lidstaten) zouden willen accepteren als nieuwe ingezetenen in bv landen als Zweden, Duitsland, Frankrijk of Nederland, deze westerse landen de immens grote aantallen van waaruit deze stromingen richting Europa/Noord-Amerika de maatschappelijke verhoudingen onder druk zetten (autochtone burgers vinden het op een gegeven moment genoeg na jaren van barmhartigheid tonen) en financiële draagkracht van de overheid enorm extra belast, aangezien een meerderheid van personen uit deze stromingen uiteraard niet meteen inzetbaar zal worden; doorgaans is het niveau van scholing ondermaats waardoor deze mensen niet eenvoudigweg een baan vinden bij een bedrijf/instituut dat een nieuwe Nederlander financieel onafhankelijk zal maken van een Nederlands financieel vangnet.
Diegene die hun ratio hoofdzakelijk primair aanwenden om een gevoel van richting hierover te formeren hoe zij deze ontwikkelingen interpreteren wordt door individuen die anderzijds hoofdzakelijk via emotie/empathie een gevoel van richting hierover formeren in een emotie-battle eenzijdig alleen door de laatste groep geëntameerd, waarbij vrij snel ratioformeerders de kaart toegespeeld wordt een racist te zijn.
De gewone man of vrouw staat bijna letterlijk aan de andere kant van een ingebeelde gracht, aangezien de mensen aan die emotie-overzijde hun kosmopolitische ideëen overeind kunnen houden via een ideoloogconstruct/concept in hun hoofden, terwijl de gewone man/vrouw deze constructen/concepten vooral in grote steden letterlijk ondermijnt ziet door wat er in hun straten/wijken gebeurt en zij hiervoor hun ogen niet sluiten. Ja uiteraard zijn er van de ruim 300 gemeenten in Nederland vast ruim 250 kleinere gemeenten waarbij een idee van afwijzing van ratiodenken zich nog niet heeft kunnen kristalliseren in grote steden.
Mensen die sympathie/overlap vinden bij het blijvend faciliteren van hulp aanbieden aan bovenstaande groepen leggen een nadruk via een verwrongen ideologische kijk op een verleden dat weinig strookt met historisch holistisch besef; kokerdenken waarbij context die beter zou verklaren waaróm groepen mensen uit een ver verleden verantwoordelijk waren voor handelingen die in een-ideologische-koker-anno-2026 zich goed laten passen als “slecht” en “misantroop” in de tweede helft van de jaren 20 aangewend worden.
Een lastige retorische vraag is of een individu kwalijk genomen kan worden dat een grote groep mensen die liefdevol empathie willen tonen naar deze stromen mensen richting het Westen, Nederland beter of slechter maakt.
Nee uiteraard niet want de burger mag vinden wat ‘ie wil, echter heb ikzelf in een gedachtenexperiment altijd het idee hoe mensen hun ideeën zouden overbrengen in de volgende situatie, aangezien burgers uiteindelijk hun eigen ratio/argumenten maar weinig lijken aan te vallen; iets dat altijd gezond is om te willen doen.
Een setting aan een tafel voor twee beeld ik als volgt in – een goede exercitie om jezelf buiten jezelf te plaatsen:
- nodig iedere burger van Nederland uit aan een tafel-voor-twee waarin alleen zij hun ideeën mogen/moeten omschrijven over vluchtelingen, migratie en asielmigratie
- de ondervrager notuleert hoofdzakelijk en stuurt bij wanneer er geen antwoord gegeven zou zijn en kondigt een nieuw subonderwerp aan
- de ondervrager stelt voordat er daadwerkelijk wordt overgegaan naar een nieuw subonderwerp vragen over CBS feiten of andere feiten bekend bij overheidsinstituties over:
- mate van scholing en duur van eerste moment vanfinanciële onafhankelijkheid na ondersteuning welvaartsstaat
- kennis en gebruik van lokale taal en dus integratie met Nederlands sprekende mensen
- mate van acceptatie van Nederlandse normen en waarden die in contrast staan met normen en waarden uit land van herkomst
- mate van geweld als oplossing van conflict
- aangezien elk jaar er ongeveer 80-100.000 nieuwe Nederlanders (niet elk jaar echter de laatste 2-3 jr wel) in Nederland hun plek dienen te vinden na een asielproces en buiten de EU arbeids- en studentenmigratie aantallen welke extra dit legt op de gezondheidszorg zoals ziekenhuizen en huisartsen
- de ondervrager stelt voordat er daadwerkelijk wordt overgegaan naar een nieuw subonderwerp vragen over CBS feiten of andere feiten bekend bij overheidsinstituties over:
Er zijn uiteraard meer punten te bespreken maar vanwege teveel woorden gebruiken kort ik het hier af.
Mia Doornaert in 3 min bij WNL op 25-10-26 waar haar visie duelleert met de alom aanvaarde blik dat iedereen op aard lief is
Een interview waarom attent zijn op ontwikkelingen rationaliteit ontwikkelt; een naïve burger ontwikkelt geen doorkijk
hier een fragment over de wijze hoe de Islamleer nog niet geannexeerde landen beschouwt als nog te veroveren!
Ayaan Hirsi Ali komt zelf uit Somalië en zij geeft aan dat de cultuur in dat land gebouwt is op allereerst fysiek geweld wanneer conflicten zich voordoen. Dat staat haaks op hoe Nederlandse mensen proberen met conflictsituaties om te gaan … eerst gaan we praten … echter er zijn culturen geeft Ali aan die zo niet opgevoed zijn
Afsluitend kan door wie dan ook niet wetenschappelijk gecalibreerd worden waarom een meerderheid van mensen wiens ouders en grootouders reeds in Nederlanders geboren werden zich niet kunnen voorstellen dat behulpzaam, faciliterend en liefdevol willen zijn naar stromen mensen op weg naar Nederland een bijproduct is van een collectieve mindset die ratio-thinking verlamd in zekere zin en secundair maakt, waardoor empathie tonen als primair hoogwaardiger geacht wordt te zijn.
Ayaan Hirsi Ali bespreekt in interview invalshoeken over andere culturen dan Europese die politici en media niet willen aanraken omdat zij alleen een beeld van zichzelf wensen op te roepen dat ze goed, vriendelijk, aardig en een helpende hand willen toesteken
Deze verlamming dient kort uitgelegd te worden. Gad Saad, een Canadese burger destijds als kind gevlucht uit Libanon en Jood is marketing onderwijst als professor in de V.S. waar hij woont, prikkelt als nadenkende burger vele mensen om zelf na te denken over maatschappelijke gebeurtenissen via zijn populaire Youtube kanaal. Zijn boek Suicidal Empathy neemt de lezer mee in een abstractie waarbij een superkleine niet-vliegende krekel en een haarworm zich met elkaar verhouden.
Hoe een biologische mindcontrol van een worm bekend staat om zijn extreme vorm van parasitaire mindcontrol van de krekel
Hoe de gijzeling werkt
De paardenhaarworm doorloopt een bizarre en gruwelijke cyclus om de boskrik volledig over te nemen: [1]
- De besmetting: De larven van de worm leven in het water en worden vaak eerst opgegeten door waterinsecten, zoals de larve van een eendagsvlieg. Wanneer deze eendagsvlieg volwassen wordt en op het land vliegt, sterft hij daar vaak. Omdat de boskrik een alleseter is die de strooisellaag opruimt, eet hij de dode vlieg op en krijgt zo onbewust de wormlarve binnen. [1, 2, 3]
- De groei: Binnenin de boskrik begint de larve te groeien. De worm voedt zich met de vetreserves van de krekel en kan wel tientallen centimeters lang worden. De worm vouwt zich helemaal op in de buikholte van de krekel. De boskrik blijft ondertussen gewoon leven, maar stopt bijvoorbeeld wel met zingen. [1, 2, 3, 4]
- De mindcontrol (Zombificatie): De paardenhaarworm moet terug naar het water om te paren. Krekels hebben echter een natuurlijke angst voor water omdat ze niet kunnen zwemmen. Zodra de worm volgroeid is, pompt hij specifieke chemicaliën en eiwitten in het brein van de boskrik. Dit verandert het gedrag van de krekel volledig: hij wordt een ‘zombie’ die doelloos rechtstreeks naar het dichtstbijzijnde water (zoals een beekje of een plas) loopt en er pardoes inspringt. [1, 2, 3, 4, 5, 6]
- De ontsnapping: Zodra de boskrik het water raakt, breekt de volwassen paardenhaarworm spectaculair door de huid van de krekel naar buiten om weg te zwemmen en een partner te zoeken. [1, 2]
Hoewel de krekel na deze invasie vaak verdrinkt of sterft door de gaten in zijn lichaam, hebben Franse wetenschappers ontdekt dat een deel van de krekels de ontsnapping wonder boven wonder overleeft en weer terug aan land kruipt. [1, 2]
De analogie tussen mensen en bovenstaand voorbeeld van een parasitaire mindcontrol is dat enerzijds de krekel zich absoluut niet in water wilt begeven … echter wanneer de haarworm zich meester heeft gemaakt van het lichaam van de krekel zal dit annexatieproces zijn brein zodanig beïnvloeden waardoor de krekel – met een natuurlijke angst voor water – als vanzelf zich toch in het water zal begeven waardoor het insect zal sterven … met als gevolg dat de haarworm die inmiddels flink volgroeit is in het lichaam van de insect, in het water zich kan voortplanten om eitjes te leggen.
Gad Saad maakt een dergelijke analogie tussen mens en dit voorbeeld om aan te geven dat een onmetelijk begrip van liefdevolle 💛 westerse mensen voor stromen mensen die naar het Westen komen de grondvesten van hun westerse bestaan niet vandaag – maar pas bv over 1 generatie dermate zal ondermijnen dat Joods-Christelijke elementen van religie die vervolgens cultuur en tradities vormgeven komen te vervagen, aangezien de stromen mensen die naar het Westen komen hoofdzakelijk hun eigen cultuur met zich meebrengen … de Islam.
In een komend nieuw bericht zal er dieper ingegaan worden op mogelijke invalshoeken welke invloeden dergelijke processen op een groep mensen kan uitoefenen.